VEDA
Mavi ve yeşilin koynunda yetişen çocuklar,
Karadeniz’in suları,
Kemençenin telleri kadar hırçın,
Her biri kuşun kanadı misali
Göğe yükselmeye hasret çocuklar.

Yüksek yaylaların halısı çimenler üzerinde açan
Vargit çiçekleri,
Aşılmaz sanılan sarp dağların yiğitleri,
Körpecik bedenleriyle yarının müjdeleri,
Yurdumun güzel yüzlü perileri,
Ölüm ile ayrılığı tartmışlar,
Elli dirhem fazla gelmiş ayrılık.

Kalan ne kadar mahzunsa gidenin de gözü yaşlı.
Dolu vurmuş bir başak gibi boynu bükük başları,
Elif gibi düzeltecek söz sende.
Kırgınlıktan suspus olmuş dudakları,
Ateşe çevirecek köz sende.

Güneşi sevgiyle yakın çocuklar,
Baharın kokusunu tadın çocuklar,
Yeşilırmak gibi denize koşun çocuklar.

Maziniz de sızı değil, anı olmak isterim,
Gönlünüzün özleyen yanı olmak isterim,
Benden yana helal olsun
Sizden de helallik isterim.

Zamanın tozlu raflarında sakın unutmayın,
Özleyince kapayın gözlerinizi beni hatırlayın.
RÜSTEM COŞGUN