ZAMANI YAŞARKEN
Yıldızsız akşamların karanlığında
Oyuncağını kaybetmiş çocuklar gibiyim.
Bazen bir şarkının nakaratında,
Bazen bir kelebeğin kanatları arasında
Kendini arayan divaneyim.

An olur, Cuşa gelir taşar da duygularım,
Sessizce kapanır odama,
Ellerimi kirletmeden zamanı ufalarım.

Ne yarının peşindeyim ne dünde kaldım.
Ne hülyalar düşlerim ne rüyalar adamıyım.
Hesabım yoktur
Bilmem ne sığar hayata.
Bir ceylan misali ürkerim, korkarım
Bakmadan ardına kendimden kaçarım.
RÜSTEM COŞGUN